بگويد : « الصلاة » . ( 1 ) بعضى از نمازهاى مستحبى ( 2 ) از آن جمله است : نماز جعفر بن ابى طالب ( عليه السلام ) و اين نماز از مستحبات مؤكّد است و از نمازهاى مشهور بين عامّه و خاصّه است ، و از چيزهايى است كه پيغمبر ( صلى اللّه عليه و آله ) به پسر عمويش هنگام بازگشت از سفرش به خاطر محبّت و بزرگوارى نسبت به او به ايشان عطا كرد كه از امام صادق ( عليه السلام ) است كه « در روز فتح خيبر هنگامى كه جعفر از حبشه آمد ، پيغمبر ( صلى اللّه عليه و آله ) به او فرمود : « آيا جايزه‌اى به تو ندهم ؟ آيا بخششى به تو نداشته باشم ؟ آيا به تو هديه‌اى نكنم ؟ » پس جعفر گفت : « چرا يا رسول اللّه » - حضرت صادق ( عليه السلام ) مىفرمايد : « مردم گمان كردند كه پيغمبر به او طلا يا نقره مىدهد ، لذا گردنها را كشيدند تا ببينند چه مىدهد ، پس پيغمبر به او فرمود : « چيزى به تو عطا مىكنم كه اگر آن را هر روز انجام دهى ، برايت از دنيا و آنچه در آن است ، بهتر خواهد بود و اگر هر دو روز يك مرتبه بدان عمل كنى ، خداوند گناه بين آن دو روزت را مورد مغفرت قرار مىدهد و يا اگر در هر جمعه يا هر ماه يا هر سالى ، عمل نمايى ، خداوند گناه بين آنها را مىبخشد . و بافضيلت‌ترين وقت خواندن نماز جعفر ( طيّار ) ، روز جمعه هنگام بالا آمدن آفتاب است و مىتوان آن را از نافله‌هاى شب يا روز ، حساب كرد كه هم براى او از نوافلش حساب شود و هم نماز جعفر ( طيّار ) ، كما اينكه در روايت آمده است . پس با نماز جعفر نافله نماز مغرب را مثلا نيّت مىكند و اين نماز چهار ركعت است كه دو سلام دارد ، در هر ركعتى حمد و سوره مىخواند ، سپس پانزده مرتبه مىگويد : « سبحان اللّه و الحمد للّه و لا إله الّا اللّه و اللّه اكبر » و همين تسبيح را ده مرتبه در ركوع و همچنين ده مرتبه بعد از سر برداشتن از ركوع ، و همچنين ده مرتبه در سجده اول و ( ده مرتبه ) بعد از سر برداشتن از آن ، و ( ده مرتبه ) در سجدهء دوّم و بعد از سر بلند نمودن از آن ده مرتبه تسبيحات را مىگويد . پس در هر ركعتى هفتاد و پنج مرتبه و همهء آنها ( در تمام چهار ركعت ) ، سيصد تسبيح مىشود و ظاهر اين است كه گفتن تسبيحات از ذكر ركوع و سجده ، كفايت مىكند ، ولى احتياط آن است كه اكتفا به آنها نشود ، و در اين نماز سورهء مخصوصى ، تعيّن ندارد ، لكن افضل آن است كه در ركعت اوّل ، سورهء « اذا زلزلت » و در ركعت دوم ،